سایر مباحث دوستی

من يک هم اتاقى افسرده دارم ...

من در شهرستان دانشجو هستم و يک هم اتاقى افسرده دارم و خيلى حساس كه اصلا با روحياتم نميخوره. من تقريبا آدم شاديم، آدم ركيم و اون از اين قضيه رنج ميبره. حتى توى آهنگ گوش كردنم توافق نداريم خيلى وقتام سر اين قضيه كوتاه ميام و چيزى نميگم. من دقيق هستم و اون سر به هوا انگار كه هميشه خودشو زده به اون راه. آيا من رابطمو باهاش ادمه بدم يا قطع كنم؟

پرسشگر گرامی؛ يكي از خصوصيات زندگي خوابگاهي اين است كه فرد زندگي كردن با افرادي كه عقايد و رفتارهاي مختلف دارند را تجربه مي كند . خداوند متعال انسان ها را شبيه به هم خلق نكرده است.برخي از آياتي كه به وجود تفاوت بين انسان ها اشاره مي كند عبارتند از: « آيه 22 سوره مباركه روم، آيه 13 سوره مباركه حجرات ، آيه 32 سوره مباركه زخرف و ...».همچنين در روانشناسي اصلي وجود دارد با نام اصل وجود تفاوت هاي فردي. انسان ها در بسياري از خصوصيات رفتاري، جسمي، استعدادها، علايق و خواسته ها و .... با يكديگر تفاوت دارند. پس ما نبايد انتظار داشته باشيم كه ديگران دقيقا مطابق با خواسته ما رفتار كنند.

سوء ظن پیدا کردن نسبت به دوست

من به يكى از دوستانم سوءظن پيدا كردم و بهش بدبین شدم. براى برطرف شدن آن بايد چيكار كنم؟

پرسشگر محترم، اينكه تصميم گرفته ايد از گناه دوري كنيد و به سوي خوبي روي آورید، نشان از اين دارد كه هنوز قلب شما زنگار نگرفته است ؛ پس با استغفار قلب خود را روشن تر كنيد؛ ضمنا اگر موضوع خاصي بين شما و دوستتان است ميتوانيد در يك گفتگوي صميمانه در مورد آن با هم صحبت كنيد تا مشكلتان حل شود.

علت شناسي

نیاز به دوست

داشتن دوست، چقدر مهمه؟ آيا حتماً بايد يه دوست صميمي داشته باشيم؟ من دوست صميمي ندارم و نمي خوام داشته باشم چون هيچكس را از ديدگاه احاديث، شايسته دوست بودن و قابل اعتماد بودن نديدم حتي رازهامو با خانواده درمیان نمي گذارم، اين بده؟ اصلا هم از وضعيتم ناراحت نيستم. لطفا مشاوره بدهيد.

پاسخ اجمالی:
داشتن دوست یکی از نیازهای اصلی زندگی انسان است. انسان برای داشتن یک زندگی متعادل نیاز به دوست دارد. فردي كه از حمايت اجتماعي و دوستان خود برخوردار نيست و دچار تنهايي مزمن شده است، در خطر ابتلا به بيماري های قلبي عروقي قرار دارد و حتي در معرض ابتلا به افسردگي، اضطراب و روآوردن به اعتياد قرار مي گيرد.
پاسخ تفصیلی:

احساس می کنم کسی مرا دوست ندارد

باعرض سلام و خسته نباشيد. من دختري هستم كه در يك خانواده كم جمعيت زندگي مي كنم و پدر و مادرم شاغل هستند. من تنها بزرگ شدم و آدم درونگرا و فوق العاده احساساتي هستم. اما هميشه احساس ميكنم ديده نمي شوم و كسي مرا دوست ندارد. در جمع هم سن و سالانم كسي به حرفم گوش نمي دهد و هيچ كس حضورم را حس نمي كند بعضي اوقات فكر مي كنم نامرئي هستم! بخدا حرف مي زنم و سعي مي كنم ارتباط برقرار كنم ولي باز هم ديده نمي شوم هر وقت مي خواهم صحبت كنم ديگران رويشان را از من برمي گردانند و يا حرفم را قطع مي كنند و با هم حرف مي زنند.وقتي از خوابگاه به خانه مي روم كسي دلش برايم تنگ نمي شود .بچه ها هركار كه مي خواهند انجام دهند اسم دوستم زبانزد است. حتي از من مشورت نمي گيرند.اين باعث شده از خودم و ديگران متنفر شوم از ديگران بدم مي ايد چون مرا دست مي ندازند و از خودمد بيزارم كه هيچ جاذبه اي ندارم. تنها دوست من خداست.همين.كمكم كنيد.

خواهر گرامي
ابتدا از شما به خاطر اعتمادي كه به اين مجموعه داريد تشكر مي كنيم.

چگونه با او همدردی کنم

سلام باتشكر از رهنمود هاي قشنگتون . من دوست صميمي ام اقاشو(همسرش رو) تازه از دست داد اقايي كه بنده بود براخدا.خيلي بچه مذهبي بود الان واقعا فراق چنين ادمي خوبي سخته. من به عنوان يه دوست چكار براش بكنم چه كار؟ باتشكر.اجركم عند ا...

خرم آن روز كزين منزل ويران بروم
راحت جان طلبم از پى جانان بروم
بر هواى لب او ذره صفت رقص كنان
تا لب چشمه خورشيد درخشان بروم‏»
با سلام و عرض ارادت خدمت شما پرسشگر گرامي از اينكه با ما در ارتباط هستيد خرسنديم و اميدواريم كه اين ارتباط تداوم داشته باشد و ما را در ماه مبارك رمضان از دعاي خير خود محروم نكنيد.
مرگ يكى از رخ دادهاى زندگى و از سنت‏هاى قطعى در نظام آفرينش است به رغم عموميّت اين پديده، مواجهه با مرگ خود يا عزيزان براى بيشتر افراد، بسيار التهاب‏زا است و عوامل متعدد شناختى، عاطفى و رفتارى دارد.